شاهزاده كوچولو

بنویسم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

علي گل پسر — Wed, 09 Jul 2008 15:07:04 GMT

یعنی دوباره بنویسم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟////////...........................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................

(بدون عنوان)

علي گل پسر — Tue, 04 May 2004 00:41:00 GMT

سلام.

به اين می گن تقسيم کار در زندگی! علی آقا می ره سر کار و ماموريت و اينا٬ منم وبلاگ ها رو نيو می کنم!

علی آقا رفته ماموريت. معدن چادرملو. نزديک يزد. خدا رو شکر حالش خوبه و به همه سلام می رسونه. تولد منو هم از راه دور بهم تبريک گفته. دستش درد نکنه.

سال نوی گذشته رو هم در ضمن تبريک می گه!

(مهندس شده ديگه کسی رو تحويل نمی گيره!)

يه جمله هم از خود علی:«گيسو٬ دوستت دارم.»

منم دوستت دارم علی جون. زود برگرد.

سفرنامه

علي گل پسر — Fri, 30 Jan 2004 15:22:00 GMT

سلام. ما مسافرت بوديم!

اول رفتيم شاهرود و من آخرين امتحانمو دادم و از اون روز شدم آقا مهندس! (به قول خودم از اين به بعدگيسو می تونه بگه شوهرش مهندسه(خير سرم)!)

بعدش رفتيم مشهد٬ زيارت امام رضا(ع). چند روز اون جا بوديم.

بعد از اون هم رفتيم بيرجند که پدربزرگ و مادربزرگ من رو ببينيم. اون جا هم خيلی خوش گذشت.

و اما وسايل نقليه ی سفرمون؛ اول که با قطار رفتيم شاهرود؛ بعد هم با يه قطار ديگه رفتيم مشهد؛ بعد چون تنها راه از مشهد تا بيرجند با اتوبوس بود٬ با اتوبوس رفتيم بيرجند. قرارمون اين بود که با پرواز ساعت ۸ صبح سه شنبه برگرديم تهران. بليتشو هم از قبل تهيه کرده بوديم. اما چی؟! بعد از اين که ۲ ساعت تو فرودگاه نشستيم بهمون گفتن که پرواز کنسله! ما هم چی؟! با اتوبوس اومديم تهران. ۱۷ ساعت تو راه بوديم!!!!! جای همه خالی! خيلی ترسناک بود!!!

حالا هم که تهرانيم! از فردا هم روز از نو روزی از نو؛ علی می ره سر کار و گيسو هم می ره دانشگاه.

اين آخر هفته ای هم اومديم پيش هم. خيلی بهمون خوش گذشته؛ خستگی سفر از تنمون اومده بيرون. اما يه جيزی؛ با هم بودن دوری ها رو سخت می کنه؛ خصوصا برای من...

يه حرفم با گيسو؛ (بقيه نخونن!!!)

«ميتونی هروقت احساس تنهايی کردی به اين فکر کنی که اون لحظه منم تنهام بعد به اين فکر کن که دوتايی مون يه جا هستيم ٬ تو سرزمين تنهايی جايی که هردومون با هميم و ديگه تنها نيستيم. »

(بدون عنوان)

علي گل پسر — Thu, 18 Dec 2003 12:09:00 GMT

سلام

بالاخره تصميم گرفتم بنويسم

آخه نوشتنم نميومد

يه خبر مهم !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

پنجشنبه چهارم دی عقدکنان شاهزاده کوچولو و گيسو خانوم هست

از طرف شماها به خودم (شاهزاده کوچولو) و همسرم (گيسو خانوم ) تبريک ميگم

منتظر اخبار بعدی باشيد

(بدون عنوان)

علي گل پسر — Sun, 19 Oct 2003 00:01:00 GMT

سلام به همه دوستاي عزيز و خوبم

به همه اهالي وبلاگشهر

معذرت مي خوام كه تو اين دو ماه نبودم و نتونستم بنويسم

اما علت دوماه غيبت من

_________________________________________________________________________________

روز تولد حضرت زهرا ست . ساعت 5:30

امروز عجب روز خسته كننده اي بود

دارم كنار ديوار پارك ملت قدم ميزنم .... هدف ميدان ونك

البته تنها نيستم (ايشون بعدا معرفي ميشن )

حداقل ساعتايي رو كه با اونم آرامش دارم

سوار تاكسياي پاسداران ميشه و....

منم سوار ميني بوسهاي آرياشهر ميشم

.................

............

.......

....

مامان با حالت گريه و زاري داد ميزنه علي پاشو بهنام زنگ زده ميگه حال بابايي بده و بيمارستانه

ساعتو توي تاريكي نيمه شب تو نور چراغ روشنايي خيابون نگاه ميكنم

3:30

-^-^-^-^-^-^-^-^-^-.-.-.-.-.----_________\/_________________

تمام

تو اتوبان ستاري هستيم

بالاي ميدون نور

من جلو نشستم و صورت دايي بهنام رو دارم ميبينم

قيافش داره داد ميزنه بابايي مرده

نميدونم مامانم چرا انقدر خنگ شده هنوز فكر ميكنه بابايي زندس

_____________________________________________________

عصر بابا ميره حموم و بعدش كلي تيپ ميزنه

اون بند قرمزه رو هم ميبنده به شلوارش

موقع رفتن حامد به بابا ميگه حاجي ژيگول كردي؟؟؟

- مگه ما چيمون از جوونا كمتره بچه جون

وقتي رسيديم به سالن بابا اول ميره و نماز مغرب و عشارو مي خونه

مياد تو سالن و اون ته پشت يه ميز بزرگ ميشينه

تمام خواهر زاده ها و برادر زاده هاش هم ميان و اونجا ميشينن

خلاصه گرمترين ميز مجلس ميز ماست

....................

به به عجب بستني ايه

بابا بستني زياد نخور واست خوب نيستا

- اي بابا ماكه ميخوايم بميريم

بذار اينو بخوريمو بميريم

.................

آخر مجلسه

بابه داره با يه دوست قديميش كه از 15 سال پيش تا حالا نديدتش روبوسي ميكنه

بر ميگرده سمت داماد كه پاكت هديه كه يه چك بوده رو به داماد بده

يهو ميشينه رو يه صندلي به فاصله دو متري داماد

وناگهان ..................................... از رو صندلي قل ميخوره روي زمين

سه تا داماداي عمو كه دكترن سريع بهش ماساژ قلبي ميدن

اورژانس هم بهش آدرنالين ميزنه ...... 4 تا آمپول مستقيم تو عضله قلب

بابا يه تكوني ميخوره و ............. تمام

بنده خدا حتي عروسي رو هم خراب نكرد

آخر عروسي كه همه مهمونا رفته بودن و فقط خوديا مونده بودن با كت شلوار و شيك و تر و تميز در حالي كه همه اهل فاميل

براي آخرين بار ديده بودنش از اين دنيا رفت

به اينجا كه ميرسه بهنام يهو گريش ميگيره و ديگه بقيشو تعريف نميكنه ...........

________________________________________________________

چهارشنبه است قرار بود جمعه با بابايي بريم خونشون ........ حيف كه بابا نديدش

ايشالا خدا ماني (ماماني) رو نگه داره

________________________________________________________

امروز شنبه است

10 روز از فوت بابايي گذشته

دارم حاضر ميشم برم سر كار

من و خاله مريم وآتنا و .... صبحانمونو خورديم

عرفان هنوز نخورده

يهو ماماني داد ميزنه آخ پام شكست

هميشه من يا آتنا رو صدا ميزد موقع بلند شدن و اول راه رفتن دستشو بگيريم

نميدونم چرا ايندفعه اينكارو نكرد

________________________________________________________

امروز نيمه شعبان روز تولد امام زمانه

دقيقا موقع اذان ظهر بعد از 55 روز از فوت بابايي و 45 روز بيماري ماماني هم از دنيا رفت توي آي سي يو

---------------------------------------------------

در مجموع ماماني رو 5 بار عملش كردن .... پيوند رگ ...پلاتين اكسترنال و.....

حالا فقط وجدانم راحته كه تو اين مدت از هيچي براش كم نذاشتيم

بهترين دكترا رگشو پيوند زدن و پاشو عمل كردن و......

ياد اون نيمه شبايي كه به عشق خوب شدنش و ديدن روي ماهش شب حتي گاهي تا 3 و 4 صبح دنبال داروهاش ميگشتم بخير

از داروخانه بيدار تو آيت الله كاشاني گرفته تا داروخانه پاسداران

از تجريش تا هلال احمر تا ........ حتي دبي ....................................

صبحا قبل از اينكه برم سر كار مي‌رفتم خونش و به كمك مامانم و خاله ام و پرستارش جابجاش ميكردم

عصرا هم همينطور

_________________________________________________________________________________

ديشب يعني حدوداي شش يا هفت ساعت پيش مراسم شب هفتشم تموم شد

موقعي كه داشتم از خونشون ميومدم بيرون نميدونم چرا و چه جوري اما بي اختيار رفتم تو اتاقش و خودمو انداختم رو تختش

بي اختيار شروع كردم به بوسيدن لكه هاي خوني زخماش كه روي تشك مواجش مونده بود

بدجوري دلم براي بوسيدن اون دستاي لطيفش كه صبح و عصر روزي دوبار ميبوسيدمش تنگ شده

دستايي كه 24 سال نوازشم كرده بود

براي همون دستايي كه يادمه وقتي 5 سالم بود هر روز روزي 3 ساعت ميومد دم در كوچه و من يه دور با دوچرخه تا ته كوچه ميرفتم و برمي گشتم و بعد ماماني يه قاشق غذا ميداد

حالامو نيگا نكنين بچگيام خيلي بد غذا بودم

يادمه وقتي سه سالم بود وقتي ميرفتم دستشويي بعدش يه شعري كه از خودم ساخته بودم ميخوندم تا بياد و .....

شعرش اين بود ماماني جان خوب و عزيزم بيا منو بــــــــ ،شور تا ببينم

_________________________________________________________________________________

حالا تو اينمدت نوبت من بود كه شايد يك ده هزارم زحمتاشو جبران كنم

مثل بچه كوچولو ها مرغ غذاشو توي سوپش خورد كنم و قاشق قاشق بذارم دهنش

به مامانم و پرستارش كمك كنم تا هميشه تميز و پاكش كنن ( آخه به خاطر پلاتيناش لگن هم نميشد براش گذاشت)

اندازه يك هزارم همه دوا و دكتر هايي كه واسه من كرده بود ، به دايي بهنام كمك بدم و ببرمش دكتر و دكتر بيارم بالا سرشو .......

_________________________________________________________________________________

ماماني ميدونم از همونجايي كه هستي ميتوني وبلاگ منو بخوني . حتي ميتوني حرفايي رو كه اينجا ننوشتم و فقط تو دلم دارم بشنوي

پس از همينجا ازت خواهش ميكنم حلالم كن ، ميدونم آمپولايی كه بهت ميزدم درد داشت ميدونم لامپ مادون قرمز ميسوزوندت اما بخدا دستور خود دكتر بود

راستي اون قولي رو كه راجع به خاله بهت داده بودم ، هنوزم سرش هستم

_________________________________________________________________________________

ماماني درست شب قبل از فوتش وقتي بالاي تختش بودم توي آي سي يو يه لحظه چشاشو وا كرد و گفت سرمو ببرم نزديكش

بعد گفت : ..... علي جان حواست به نمازات باشه ......بيشتر دقت كن ......سروقت بخونشون نذار دير بشه

_________________________________________________________________________________

خدايا قول ميدم همه نمازامو مثل بچه آدم سر وقت بخونم

بچه ها لطفا براي مامان بزرگ و بابا بزرگ يه فاتحه بخونين

يه خواهش ديگه به دوستاتونم بگين بيان اينجا و يه فاتحه بخونن

من از روی تعداد كامنتا ميفهمم چند تا فاتحه خوندين پس حتما برام كامنت بذارين

(بدون عنوان)

علي گل پسر — Tue, 16 Sep 2003 21:18:00 GMT

سلام.

علی آقا در موقعيت خوبی نيست. اواخر مرداد بود که پدر بزرگش از دنيا رفت. هنوز دو هفته ای از اون ماجرا نگذشته بود که مادر بزرگش مريض شد و تحت عمل جراحی قرار گرفت.

تو اين يک ماه علی همه اش درگير اين پيامد ها بوده. البته الآن حال مادر بزرگش رو بهبوده. اما خودش نه وقتشو داره و نه احتمالا دل و دماغشو داره که بياد تو اينترنت. بنابراين من از طرف ايشون مامور شدم که بيام اين جا و به اطلاع دوستان خوبش برسونم که علی هم با وفاست.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

از طرف خودم درگذشت پدربزرگ عزيزت رو تسليت می گم. همين طور از خدا می خوام که حال مادر بزرگت زودتر خوب بشه و سايه اش بالای سرت باشه. برای خودت هم آرزوی سلامتی می کنم و اميدوارم به زودی برگردی که دوستان منتظرند.

گيسو

(بدون عنوان)

علي گل پسر — Tue, 12 Aug 2003 02:14:00 GMT

اين چند روزی که نبودم آی اس پی که ازش اکانت خريده بودم قطع بود واسه همين نشد که بيام

ببخشين ديگه

نمی دونم شعر خلقت زن رهی معيری رو خوندين يا نه

شايد يه کم بعضی خانوما بدشون بياد ولی خب مينويسمش

مطمئنم انقدر زيباست که اونا هم بعد از يه مدت خوششون مياد

جهان داورچوگيتي را بنا كرد

پي ايجادزن انديشه ها كرد

مهيا تا كند اجزاي اورا

ستاندازلاله وگل رنگ وبورا

زدرياعمق وازخورشيد گرمي

زآهن سختي وازگلبرگ نرمي

تكاپوازنسيم ومويه ازجوي

زشاخ ترگرائيدن به هرسوي

زامواج خروشان تندخوئي

زروزوشب دورنگي ودوروئی

صفاازصبح وشورانگيزي از مي

شكرافشاني وشيريني ازني

زطبع زهره شادي آفريني

زپروين شيوه بالا نشيني

زآتش گرمي ودم سردي ازآب

خيال انگيزي از شبهاي مهتاب

گرانسنگي زلعل كوهساري

سبكروحي زمرغان بهاري

فريب ازمارودورانديشي ازمور

طراوت ازبهشت وجلوه ازحور

زجادوي فلك تزوير ونيرنگ

تكبرازپلنگ آهنين چنگ

زگرگ تيزدندان كينه جويي

زطوطي حرف ناسنجيده گويي

زبادهرزه پونااستواري

زدورآسمان ناپايداري

جهاني رابه هم آميخت ايزد

همه درقالب زن ريخت ايزد

ندارددرجهان همتاي ديگر

به دنيادربوددنياي ديگر

.............بقيشو بعدان براتون ميگم ( آخه بس تایپ ردم دستم درد گرفت)

راستی اينم عکس رهی

(بدون عنوان)

علي گل پسر — Fri, 01 Aug 2003 03:38:00 GMT

۱- دوستت دارم ، نه به خاطر شخصيت تو ، بلکه بخاطر شخصيتی که من در هنگام با تو بودن پيدا می کنم .
۲- هيچکس لياقت اشکهای تو را ندارد و کسی که چنين ارزشی دارد باعث اشک ريختن تو نمی شود.
۳- اگر کسی تو را آنطور که می خواهی دوست ندارد ، به اين معنی نيست که تو را با تمام وجودش دوست ندارد .
۴- دوست واقعی کسی است که دستهای تو را بگيرد ولی قلب تو را لمس کند.
۵- بدترين شکل دلتنگی برای کسی آن است که در کنار او باشی و بدانی که هرگز به او نخواهی رسيد .
۶- هرگز لبخند را ترک نکن ، حتی وقتی که ناراحتی ، چون هر کس امکان دارد عاشق لبخند تو شود .
۷- ممکن است در تمام دنيا فقط يک نفر باشی ، ولی برای بعضی افراد تمام دنيا هستی .
۸- هرگز وقتت را با کسی که حاضر نيست وقتش را با تو بگذراند ، نگذران.
۹- شايد خدا خواسته است که ابتدا بسياری افراد نا مناسب را بشناسی و سپس شخص مناسب را ، به اين ترتيب وقتی او را يافتی بهتر می توانی شکر گزار باشی .
۱۰- به چيزی که گذشت غم مخور ، به‌ آنچه پس از آن آمد لبخند بزن .
۱۱- هميشه افرادی هستند که تو را می آزارند . با اين حال همواره به ديگران اعتماد کن و فقط مواظب باش که به کسی که تو را آزرده ، دوباره اعتماد نکنی .
۱۲- خود را به فرد بهتری تبدیل کن و مطمئن باش که خود را می شناسی قبل از آنکه ديگری را بشناسی و انتظار داشته باشی او تو را بشناسد.
۱۳- زياده از حد خود را تحت فشار نگذار ، بهترین چيزها در زمانی اتفاق می افتد که انتظارش را نداری.

بريل گارسيا مارکز

مــــــــــــــادر

علي گل پسر — Thu, 24 Jul 2003 23:34:00 GMT

امروز داشتم قفسه کتابامو مرتب می‌کردم يهو چشمم به کتاب با عنوان (تورا دوست دارم مادر) افتاد - برش داشتم . صفحه اولش رو باز کردم نوشته بود تقديم به علی‌جان عزيزم و امضايی به تاريخ۱۷/۶/۶۹ داشت . هديه ای بود که مامانی جانم (مادر بزرگم ) کلاس چهارم دبستان بهم داده بود . آوردمش توی اتاق و شروع کردم به ورق زدنش يهو چشمم به داستان تماس تلفنی سرهنگ روزولت پسر رييس جمهور امريکا با مادرش افتاد . ماجراشو می‌دونستم . يعنی يادم بود اما عينا از کتاب براتون نقلش ميکنم

گفتگوی جالب تلفنی مادر با فرزند

سرهنگ روزولت پسر رييس جمهور اسبق امريکا در خاطرات خود می‌نويسد :

سالها پيش ، شبی دير وقت ، در ساعات بعد از نيمه شب مرا از خواب بيدار کردند و گفتند مادرت می‌خواهد از سانفرانسيسکو تلفنی با شما صحبت کند.

خيلی تعجب کردم چه کار مهمی است که در اين موقع مرا از خواب بيدار کرده‌اند . خواب آلود پای تلفن رفتم ، مادرم بدون مقدمه گفت : سلام اليوت ، به تو تبريک ميگويم امشب تولد توست .

با اوقات تلخی جواب دادم : همين ؟ اين موقع مرا از خواب بيدار کردی که شب تولد من است؟

- مگر ناراحت شدی؟

البته ، خيلی هم ناراحت شدم مادر جان . اين کار را می ‌توانستی فردا صبح بکنی.

مادرم خنده بلندی کرد و گفت : ناراحت نشو عزيزم ، بيست و نه سال پيش از اين ، درست در همين ساعت مرا از خواب خوش بيدار کردی ، درد شديدی عارضم کردی ، اهل منزل و همسايه ها را هم از خواب بيدار کردی ، مرا مجبور کردی به بيمارستان بروم ، دکتر و پرستار دورم جمع شدند ، چه شده ؟ چه خبر است ؟ هيچ ، معلوم شد آقازاده ميخواهند به دنيا تشريف بياورند . در حالی که سرکار ميتوانستيد صبح روز بعد آن کار را بکنيد و بی‌جهت عده ای را از خواب خوش محروم نسازيد.

اين هم دو بيت شعر از رهی معيری

البته اينو بگم که بزودی براتون چند تا شعر زيبا از رهی ميگذارم

مهربان مادر ، چو شاخ گل مرا در سرای آب و گل پرورده است

می فشـــانم خـــون دل در پای او کـو مـرا با خون دل پرورده است

**********

آســـودگـی از محـن نـدارد مـادر آســـايش جــان و تن نــدارد مادر

داردغم‌واندوه‌جگرگوشه‌خويش ورنه ، غم خويشتن ندارد مادر

مامانی دوست دارم

(بدون عنوان)

علي گل پسر — Thu, 17 Jul 2003 03:33:00 GMT

اجرای مراسم مذهبی برای لاله و لادن

تصوير همون خانمی كه لاله و لادن رو لحظاتی قبل از عمل بوسيد